قبلا اینقدر احساساتم رو بروز نمیدادم که الان... قبلا پیگیر کارهای دیگران نبودم اینقدر ولی الان هستم...

این هم در حال تکمیل شدنه ... قبلا نسبت به اخبار بد یا شنیدن ناهنجاری های اجتماعی (!) حالم بد میشد و احساساتم جریحه دار ... الان بی تفاوت تر شدم. یعنی ممکنه یه خبر بد از یه جنایت هولناک بشنوم و خم به ابرو نیارم...مثل کسی که نشنیده.

قبلا، اگر کسی خواسته نامعقولی ازم داشت،سر یه دوراهی گیر میکردم.راه اول : جوابشو بدم و خودم اذیت بشم (چون خواسته اش نامعقوله) راه دوم : جوابشو ندم ممکنه ناراحت بشه. اما حالا اگر کسی خواسته ای ازم داشته باشه، اگه نتونم ،میگم نمیتونم. و برام مهم نیست که عذرمو بپذیره یا نه...البته در کمال ادب و احترام م...

قبلا از خودم انتظار داشتم که هیچ اشتباهی نکنم... و به همین دلیل الی ماشاالله اشتباه میکردم. الان کمتر اشتباه میکنم و زیاد به خودم سخت نمیگیرم. قبلا اگه میفهمیدم که در فلان معامله اینقدر سرم کلاه رفته کلی خود خوری میکردم و اذیت میشدم.الان میگم مگه من کی ام که کلاه سرم نره...باید مواظب باشم!به همین سا...

قبلا بعضی چیزها برام مهم نبود. مثلا یکی بهم میگفت میخوام بیام ببینمت.. کی بیام ؟ میگفتم فرق نمیکنه ... هر وقت اومدی خوش اومدی..چه وقت خوابم باشه چه وقت کارم چه وقت درس خوندنم...یعنی یه جورایی زمان برام مهم نبود. زندگی برام مهم نبود... الان بر عکس، کسی بگه کی بیام...میگم فلان روز ،فلان ساعت خوووبه ؟ ...

قبلا وقتی به کسی اعتراض داشتم، برای اینکه احساساتش رو جریحه دار نکنم حرفی نمیزدم ولی الان اعتراض میکنم و آدمارو خیط و خجالت و شرمنده میکنم ... +سوار تاکسی خطیا شدم..به راننده گفتم بار زیادی دارم،سنگینه...پایین تر از خراسان هم میری؟ گفت آره...گفتم خب منو ببر خونه...تو راه یه خانمه رو دربستی سوار کرد....

قبلن اینقدر تو کارهام مداومت و استمرار نداشتم ... الان خووب میتونم کارهای دراز مدت رو پیگیری کنم... +دقیقا یک ماه پیش.

قبلا فقط دل میشکستم،الان میتونم دل هم به دست بیارم. مثلا وقتی حرفی میزنم که کسی رو ناراحت میکنه ، بلافاصله یه حرفی میزنم که تاثیر حرف قبلی رو کم کنه...

قبلا درک خیلی کمتری داشتم الان کم کم درکم بیشتر شده. منظورم از درک، ادراک نیست! منظورم از درک،درک به تعبیر عامه است. مثلا درک میکنم وقتی کسی رفتار خاصی از خودش نشون میده،یعنی چی...

قبلا حرفمو رک و ناراحت کننده میزدم، الان میتونم کمی بپیچونم و یه جوری حرف بزنم که طرف بهم حق بده... البته این قضیه خیلی نسبیه.یعنی نسبت به قبل پیشرفت کردم ولی شاید هنوز اونقدر تغییرنکرده بوده باشم

قبلا وقتی حالم بد بود ، سعی میکردم حالمو با یه سری کارها بدتر کنم ولی الان تلاش میکنم مدیریت بحران کنم تا زمان بگذره مثلا قبلا اگه عصبانی میشدم شروع میکردم فحاشی کردن و حتی موضوعات تاریخ گذشته رو برای جری تر کردن خودم وسط میکشیدم ولی حالا کافیه بگم الهم الجعل لی مخرجا...

قبلا برای نظرات مخالف ارزش قائل نبودم.الان چرا ... انتقاد پذیریم بالا رفته ... تا ایده آل فاصله داره...